dinsdag 11 november 2014

Een schoudertas voor mijn vader

Nadat ik al heel wat familieleden van tassen heb voorzien, wilde mijn vader ook wel eens zo'n tas van mij! Zijn oude werktas was al lang versleten, en zijn verjaardag kwam er aan, dus dat was zeker een leuke gelegenheid om eens voor hem aan de slag te gaan. Hij had hele specifieke wensen: een tas van donkerbruin canvas, afgewerkt met leren riempjes. Fijn, dacht ik, da's tenminste lekker duidelijk.


Maar zo fijn was dat eigenlijk ook weer niet, want die leren riempjes, waarvan ik een heel duidelijk beeld in m'n hoofd had zitten hoe die eruit moesten zien, kon ik helemaal niet vinden. Ik vond alleen lelijke, nep-leren riempjes van een bekend fourniturenmerk en riempjes die je met de hand aan moet naaien, wat mij een 'recipe for disaster' leek. En mooie, donkerbruine canvas kon ik al helemaal nergens vinden. En toen ik iets vond wat erop leek in één van de twee naaiwinkels bij ons in Göttingen en ik de volgende dag erom terugkwam, omdat ik toen wél wist hoeveel stof ik nodig had, was de rol alweer weg... Gelukkig vond ik een paar dagen later een nóg mooiere stof, ha!

Leren riempjes! En helemaal niet zo moeilijk om vast te zetten (zie hier). 

Ook de riempjes zoals ik ze in m'n hoofd had zitten, had ik inmiddels online na hevig speurwerk gevonden. Voor de geïnteresseerden: als je googled op fietstasriemen of kinderwagenriemen vindt je mooie, echt-leren riempjes. Die zijn alleen wel in één stuk, dus je moet ze even in tweeën knippen (niet met je goede stof-schaar!) om ze als tassensluiting te gebruiken. 


Volgende probleem was dat de voeringstof die ik besteld had maar niet kwam... Toen de deadline wel erg dichtbij kwam, heb ik er maar eens achteraan gemaild: bleek dat de stof niet meer verkrijgbaar was... Zucht... Kon ik weer opnieuw beginnen met zoeken. Maar gelukkig bleek de perfecte stof dichterbij dan verwacht :). 

"Hmmm, heb ik dat groen niet al eens eerder gezien?"

Al het materiaal dus eindelijk in huis: ik kon beginnen. Uiteraard weigerde ik weer eens gewoon een patroon te volgen, maar wilde ik mijn eigen ontwerp maken. Over recipes for disaster gesproken... Heel veel twijfelen, van plan veranderen en verder twijfelen later, wist ik ongeveer hoe ik het ging doen. Mijn vader wilde een stevige tas, dus werd de buitentas verstevigd met vlieseline H250, voor wat volume, en de binnentas met decovil light. Dat was de eerste keer dat ik decovil gebruikte en, hoewel het heel fijn spul is, waarschijnlijk ook de laatste keer. De tas werd inderdaad mooi stevig, maar daardoor ook wel erg lastig onder de naaimachine te krijgen... 

'Bellow pockets'! *trots*

Aan het eind begon de deadline wel echt te dringen. Op zaterdagochtend was ik nog aan het naaien, en de tas moest om 13.00u op de post, om op tijd te zijn voor m'n vaders verjaardag. Om 11.30u moest ik nog snel een nieuwe schouderband naaien, omdat de eerste versie om 'onduidelijke' redenen (dat krijg je er dus van als je geen patroon volgt) veel te kort was. Om 12.15u had ik dan eindelijk de voltooide tas in m'n handen. En 't is net als bij een bevalling (heb ik mij laten vertellen): denk je even ervoor nog, als je met geen mogelijkheid de zwaar verstevigde voering in de buitentas krijgt: 'dit doe ik nooit meer!', bij het bewonderen van zo'n eigengemaakte tas die eindelijk af is, ben je meteen al de voorafgaande ontberingen vergeten... 


Maar ik moest mijn pasgeboren tas wel weer heel snel afstaan: om 12.45u stond ik met zweet op m'n voorhoofd in het postkantoor wanhopig te proberen een verzenddoos in elkaar te zetten ('t was net zo'n ikea-ding... ik snapte niets van de handleiding...) en om 13.02u (lange rij bij de kassa natuurlijk) kon ik m'n pakje toch nog op tijd versturen. Pfffft. 


En vanavond op de skype kwam m'n vader even heel blij z'n nieuwe tas showen :). 

14 opmerkingen:

  1. Prachtig! Wat een project zeg! Was je trouwens niet bang dat de tas wel aan zou komen? Ik had 'm denk ik niet meer op durven sturen hoor ; )

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Haha, geen moment over nagedacht, eigenlijk! Ik was wel bang dat iemand op de doos zou gaan staan, ofzo ;)

      Verwijderen
  2. Prachtige tas en je vader is er erg trots op.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. ik denk dat je vader zo fier als een gieter is als hij met deze tas rond loopt

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Knappe tas, mooie stoffencombinatie!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. geweldig! Ik ben helemaal fan van deze tas, het is een prachtig exemplaar geworden, gebruikte je een bepaald patroon?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. *Bloos* Dank je wel! Ik heb niet echt een bepaald patroon gebruikt, ik heb verschillende tassen bekeken en daar een mengelmoes van gemaakt. De inspiratie voor de voorvakjes kwam hier vandaan: http://oontje.blogspot.de/2011/09/hoe-maakt-u-het-de-boekentas.html, maar ik heb de vakjes groter gemaakt. Ik zou nog wel een soort van stappenplan kunnen schrijven, hoe ik het ongeveer gedaan heb. Ik heb iig alle maten nog wel staan, die ik gebruikt heb. Als je daarin geïnteresseerd bent, kun je me even een berichtje sturen via lapjevoorlapje[at]yahoo.nl.

      Verwijderen